ذهنیت ثابت بر این باور است که توانایی‌ها ذاتی و غیرقابل تغییرند، در حالی که ذهنیت رشد معتقد است با تلاش، استراتژی و پشتکار می‌توان پیشرفت کرد. کارول دوک در کتاب «ذهنیت» نشان می‌دهد که افراد با ذهنیت رشد، چالش‌ها را فرصت می‌بینند و از شکست‌ها درس می‌گیرند.

آنها با القای این جمله که «نیاز به تلاش نداری، فقط این ترفند را بیاموز» شما را به سمت ذهنیت ثابت سوق می‌دهند تا همیشه به آنها وابسته باشید. در واقع این روش، شما را از تلاش واقعی و تمرین توزیع‌شده دور می‌کند و موفقیت پایدار را از شما می‌گیرد.

قانون توان (Power Law) می‌گوید ۸۰٪ موفقیت شما به «تمرین توزیع‌شده» (Spaced Practice) و «حل مسئله در شرایط استرس» بستگی دارد، نه به یک جرقه ناگهانی هوش. یعنی باید به مرور زمان و با تکرار منظم، مطالب را تمرین کنید و خود را در شرایط شبیه‌سازی‌شده قرار دهید.

با پذیرش ذهنیت رشد، برنامه‌ریزی برای تمرین توزیع‌شده، حل تست‌های زمان‌دار، مرور مستمر و بهره‌گیری از بازخورد اشتباهات. همچنین شرکت در دوره‌های آمادگی که بر اصول علمی و تمرین واقعی تأکید دارند، می‌تواند بسیار مؤثر باشد.